Breinvoorkeur
Oogsamenwerking
Reflexintegratie

Reflexintegratie voor het jonge kind

De primaire reflexen zijn automatische reacties op prikkels (van buitenaf en interne prikkels) die een baby heeft ontwikkeld in de baarmoeder om geboren te kunnen worden en het eerste levensjaar te kunnen overleven. Na dit eerste levensjaar zijn ze niet meer nodig en geïntegreerd in het lichaam. Andere reflexen, bijvoorbeeld levenslange reflexen, verdwijnen niet maar hun functioneren is wel afhankelijk van de ontwikkeling van deze eerste, primaire (baby) reflexen. Als een dominosteen heeft de ene reflex een invloed op een andere, volgende, reflex. 

Een reflex heeft een reis te maken in de ontwikkeling. Hij ontstaat, hij ontwikkelt, hij heeft een piekpunt en daarna wordt hij overgenomen door andere reflexen en verdwijnt dan naar de achtergrond. 

De primaire reflexen moeten na het eerste levensjaar over het algemeen niet meer actief zijn. Als dat wel het geval is, belemmert het de ontwikkeling van het jonge kind. Bij baby’s en jonge kinderen is dit goed te zien, omdat mijlpalen (omrollen, kruipen, zitten, staan, lopen, rennen, etc) dan niet op het moment zoals wordt verwacht, worden behaald. Soms heel duidelijk, soms met alleen een onderbuik gevoel van de ouder. 

Ook bij jonge kinderen kunnen de primaire reflexen geïntegreerd worden, middels zachte en wiegende bewegingen en aanrakingen. Hierdoor kan de reflex zijn werk als het ware weer ‘oppakken’ en functioneren zoals het hoort in plaats van belemmeren. Dan gaat de ontwikkeling weer verder zoals de natuur het heeft bedoeld.

Vroege signalering en interventie is zeer raadzaam. Baby’s van een paar maanden oud waarbij de motorische mijlpalen anders lopen, of ouders een onderbuik gevoel hebben kunnen al gebaat zijn met een paar kleine testjes en adviezen. Hoe jonger het kind, hoe sneller het meestal wordt opgepakt door het brein en het lichaam!

Voor meer informatie kunt u mailen naar info@wijsenblij.nl