Breinvoorkeur
Oogsamenwerking
Reflexintegratie

Posts Tagged ‘visueel’

Beelddenken, wat ís dat nou?

Written by Esther Hut. Posted in Nieuws

 

Je hoort het steeds vaker gonzen; beelddenken: klinkt best vaag, je ziet het soms staan in een tekst, een berichtje of hoort het op het schoolplein, maar wat houdt het nu precies in?

Over het algemeen zijn mensen begripsdenkers; ze denken in woorden en begrippen verwerken informatie op volgorde, in opbouwende stappen. Hetgeen hen wordt verteld, wordt over het algemeen goed onthouden. Het onderwijs en de maatschappij is voornamelijk gericht op begripsdenkers aangezien het het grootste gedeelte van de mensheid betreft.

Personen die beelddenkers zijn, denken in beelden en plaatjes. Deze mensen willen eerst het overzicht weten, en leren dan de tussenliggende stappen beter. Ze zijn erg goed in ruimtelijke vaardigheden en leggen snel verbanden. Dingen die ze zien, onthouden ze heel goed, soms hun leven lang.

Klinkt goed, maar wat is nu het probleem?

Beelddenkers verwerken informatie op een zeer snelle manier. Beelddenken schijnt namelijk te gebeuren met een snelheid van zo’n 32 beelden per seconde. Denken in woorden gebeurt ongeveer met dezelfde snelheid als spreken. Iemand die normaal spreekt, produceert ongeveer 2,5 woord per seconde. Bij een beelddenker flitsen er dus continue beelden en filmpjes door zijn hoofd. Zelfs zo snel dat het op het onbewuste niveau plaatsvindt. Ze zien een beeld en hebben heel wat informatie in dat beeld, maar ze zijn zich niet bewust van de tussenliggende denkstapjes. Dit maakt dat een beelddenker heel snel afgeleid kan zijn door alles wat er in zijn hoofd afspeelt.

Daar komt nog een tweede probleem bij. Veel beelddenkers die zo sterk visueel zijn ingesteld, blijken vaak auditief minder goed ontwikkeld te zijn. Voor het leesonderwijs wordt veel gebruikt gemaakt van het ‘hakken-plakken’. Je zegt of hoort een woord, hakt hem in gedachten in stukjes, bedenkt welke letters die klank vertegenwoordigen en plakt die letters aan elkaar.

Dat betekent dat je goed moet kunnen horen uit welke klanken een woord bestaat. En kinderen die auditief niet goed ontwikkeld zijn hebben hier heel veel moeite mee. Dat kost hen extra tijd. Buiten het feit dat er allemaal beelden mee gepaard gaan..

Als de leerkracht het woord ‘hond’ zegt bij het dictee, ziet – voelt – hoort – ruikt  een beelddenker een hond, hij beleeft hem. En terwijl de beelden door zijn hoofd flitsen, beseft hij ineens dat hij het woord moest opschrijven en bedenkt zich hoe het woord klinkt (niet zijn beste kant), welke letters die klanken symboliseren en moet kiezen of het eindigt met een of een t (je hoort toch immers een t?). En intussen is de leerkracht alweer bij het volgende woord…. Dit zijn kinderen waarbij het lezen erg langzaam gaat, die veel fouten maken met het lezen, (korte) woorden overslaan, fonetisch blijven schrijven en letters door elkaar halen.

Ze hebben het niet makkelijk. Het kost hen extra moeite om hetzelfde resultaat te bereiken als het grootste gedeelte van klas, welke in begrippen/woorden denken. Het zijn de kinderen die snel negatieve ervaringen opdoen en waarvan het zelfbeeld heel sterk moet zijn om aan het eind van de schoolperiode positief terug te kunnen kijken.

Gelukkig komt de term beelddenken steeds meer in de bekendheid en herkennen meer ouders en leerkrachten hun kind. De herkenning en erkenning is heel belangrijk voor hen. Samen met goede begeleiding en hulp kunnen ze tot bloei komen en de kracht van het beelddenken gaan leren gebruiken.

Beelddenken en het huidige onderwijs

Written by Esther Hut. Posted in Nieuws

Ik ben bezig in het boek “ik denk in beelden, jij onderwijst in woorden”.  Ik kan hem niet wegleggen en herken zoveel kinderen in het geschetste beeld. Maar ook komt er een passie boven, een missie. Onderwijzers moeten weten dat  er  kinderen bestaan die kenmerken vertonen van AD(H)D en/of bij wie dyslexie bij is vastgesteld, maar dat zij enkel een ander manier van informatie verwerking hebben. Een andere manier dan waar in het onderwijs een beroep op wordt gedaan.

Immers, het onderwijs is ingesteld op het auditieve verwerkingssysteem: leesoefeningen, nieuwe lesstof uitleggen door te vertellen; goed luisteren, dus.  Zo zijn we allemaal groot geworden en dat werkt voor heel veel kinderen goed. Maar… er zijn er ook een aantal (schattingen tussen de 5 en 20%) die dit niet kunnen en achter gaan lopen op de klasgenoten, die negatieve leerervaringen oplopen en een deuk in hun zelfbeeld, die gedragsproblemen kunnen vertonen. Vroeger waren die er ook, en gingen na de 6e klas werken of naar het Lagere Beroeps Onderwijs en werden prima vakmannen in vaak ambachtelijke beroepen. Degenen die het auditieve informatiesysteem goed konden volgen, en daar zelfs in uitblonken, zijn de leraren van tegenwoordig! Zij hebben zich prettig gevoeld bij deze manier van leren,  hebben daar fijne ervaringen mee opgedaan en willen dat stukje doorgeven aan de volgende generatie.